De gewoonste zaak van de wereld

Pieter Haverkamp is getrouwd met Marielle. Samen hebben zij vier zoons: Max (27), Julius (25), Olivier (23) en Benjamin (21). Westfries van geboorte en woont in Heiloo. Zijn lijfspreuk: Focus + lekkere koffie.

Herkenbaar: iedereen wil dat het anders gaat, maar niemand wil veranderen. Anders gezegd: veranderingen, al dan niet noodzakelijk, worden meestal niet met open armen ontvangen. Je zal maar een verandering zijn of teweegbrengen: het gevoel van een warm bad zul niet snel ervaren.

En toch: als veranderingen eenmaal zijn doorgevoerd en normaal zijn geworden, vindt bijna iedereen het raar dat ‘we er niet eerder aan gedacht hebben’. Zo is het volgens mij ook met duurzaamheidsmaatregelen. De laatste jaren en ik denk zelfs wel langer hebben we hard gewerkt om duurzaamheid te normaliseren. Meestal komt zo’n term eerst in het Engels. Alsof het daarmee toegankelijker of interessanter wordt. Een scheidsrechter werd een tijdje een ‘referee’ genoemd. Alsof het daarmee minder erg wordt. Zo spraken wij vijftien jaar geleden over ‘sustainability’. Daarmee werd duurzaamheid - zo ongeveer hetzelfde - als hip en happening geïntroduceerd. Je moest sustainable zijn, cradle-to-cradle produceren en laat alle termen er maar op los. Tegenwoordig heet het gewoon duurzaam werken, het is volgens mij niet per se hip en gelukkig wel happening. Het is de normaalste zaak van de wereld geworden. Heeft het een grote prioriteit in onze bedrijfsvoering? Nee, niet per se. Het heeft geen prioriteit omdat het de standaard is geworden. Zonnepanelen, elektrische of hybride auto’s, energielabel A: het is het nieuwe normaal.

Zonnepanelen? Je huis of bedrijfspand profiteert er alleen maar van. We denken nu: hadden we die dingen maar in de zomer van 1976, toen elke dag de zon scheen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Elektrische auto’s? Ook die zijn haast standaard: bedrijven begrijpen dat hun wagenpark aan deze eisen moet voldoen. Voor hun eigen uitstraling, zeker, maar daarmee ook voor de wereld om ons heen. Energielabel A? Panden die hier niet aan voldoen worden door veel potentiële kopers met fronsende wenkbrauwen bekeken.

Ik vind het nog terecht ook. Want laten we eerlijk zijn: kost het heel veel extra moeite om ook als ondernemers af en toe met een groener hart te ondernemen? En? Voelt het goed? Of praat je nog liever of ‘solar energy’? Nee toch?